قایق خرد

از دست تو امشب شده فکرم متلاشی
آرام نگیرم ، مگر از من شده باشی
چشمان تو معمار غزلهای بدیل است
بدنیست مرا جنس نگاهت بتراشی
جنجال به پا کرده ای و متن خبر ها….
محتاج نباشند از این پس به حواشی ….
نفرین نکن از دور مرا جان عزیزت …
درد است نمک بر جگر پاره بپاشی
یک نیمه پر از دردم و یک نیمه پر از غم….
سخت است تو هم روح و تنم را بخراشی
مجموعه ای از درد و غم و رنج و عذابم …
مجموعه ای از اینکه تو باشی و نباشی

قایق خرد...

باز شب ماند و من و این عطش خانگی امباز هم یاد تـــــــو ماند و من و دیوانگی اماشک در دامنم آویخت کـــــه دریا باشممثل چشم تو پر از شوق تماشا باشمخواب دیدم کــه تو می آمدی و دل می رفتمحرم چشم ترم می شد قایق خرد...

چنان خوب رویی بدان دلربایی
دریغت نیاید به هر کس نمایی

مرا مصلحت نیست لیکن همان به
که در پرده باشی و بیرون نیایی

وفا را به عهد تو دشمن گرفتم
چو دیدم مرا فتنه تو بیوفایی

چنین دور از خویش و بیگانه گشتم
که افتاد با تو مرا آشنایی

اگر نه امید وصال تو بودی
ز دیده برون کردمی روشنایی

نیاید تو را هیچ غم بیدل من
کسی دید خود عید بیروستایی

من و غم ازین پس که دور از رخ تو
چه باشد اگر یک شبی پیشم آیی

قایق خرد...

شب فراق که داند که تا سحر چند است

مگر کسی که به زندان عشق دربند است

گرفتم از غم دل راه بوستان گیرم

کدام سرو به بالای دوست مانند است

قسم به جان تو گفتن طریق عزت نیست

به خاک پای تو وان هم عظیم سوگند است

بیا که بر سر کویت بساط چهرهٔ ماست

به جای خاک که در زیر پایت افکندهست

خیال روی تو بیخ امید بنشاندهست

بلای عشق تو بنیاد صبر برکندهست

قایق خرد...

چقدر این روزها حالم عجیب است...نمیدانم گم شده ام یا گمشده ای دارم..فقط حالم خوش نیست...میان چند راهی ها مانده ام...ونمیدانم آنچه در ذهنم میگذرد از کجاست...چرا ذهنم آشوب و فکر و قلبم پر از درد ....خدای قایق خرد...

و ندایی که به من می گوید :

”گر چه شب تاریک است

دل قوی دار ،

سحر نزدیک است

دل من در دل شب

خواب پروانه شدن می بیند!!

قایق خرد...

لابد دوستت دارم هنوز
که هنوز
لاکِ پوست پیازی می زنم
و هر روز
ساعتها به ناخن هایم خیره می شوم و
گریه می کنم
لابد دوستت دارم هنوز
که هنوز
رژِ بیست و چهار ساعته می خرم
و فروشنده بِرَندِ مقاوم تری پیشنهاد می دهد و
گریه می کنم
لابد دو ستت دارم هنوز
که هنوز….
فکر می کنم از هزار و صد نسخه ی این شعر
یک نسخه را تو به خانه می بری
و تو تنها تو می فهمی
چند جای این شعر،خط خورده است.

قایق خرد...

گَر رَوَد دیده و عقل و خِرَد و جان، تو مَروکه مرا دیدنِ تو بهتر ازیشان، تو مَروآفتاب و فَلَک اَنْدَر کَنَفِ سایهٔ توستگَر رَوَد این فَلَک و اَخْتَرِ تابان، تو مَروای که دُردِ سُخَنَت صافتر از طَبْعِ قایق خرد...